Poniżej zebrałam odpowiedzi na pytania, które najczęściej pojawiają się przed pierwszym spotkaniem w gabinecie.
Jeśli nie znajdzie Pan lub Pani tu odpowiedzi na swoje pytanie — proszę zadzwonić lub napisać, chętnie odpowiem.
Tak. Informacje przekazywane w gabinecie objęte są tajemnicą zawodową psychologa i psychoterapeuty; wyjątki od tej zasady wyznaczają przepisy prawa i dotyczą sytuacji szczególnych, takich jak bezpośrednie zagrożenie życia. Jeśli ma Pan lub Pani wątpliwości, można o to zapytać już podczas pierwszej rozmowy.
Decyzję o rozpoczęciu terapii zawsze poprzedzają spotkania wstępne. Zwykle są to trzy 60-minutowe konsultacje, podczas których wspólnie rozpoznajemy, z czym się Pan lub Pani mierzy i czego potrzebuje, w bezpiecznych warunkach gabinetu. Rozważane są różne formy pomocy — psychoterapia jest jedną z nich.
Nie. Konsultacje służą wspólnemu rozeznaniu sytuacji i nie oznaczają automatycznie rozpoczęcia terapii. Jeśli jednak zdecydujemy się na psychoterapię, przed rozpoczęciem pracy ustalamy jej zasady: częstotliwość spotkań, koszt oraz terminy przerw.
Psychiatra jest lekarzem — stawia diagnozę medyczną i może zalecić leczenie farmakologiczne, w tym wystawić receptę. Psychoterapia to regularna praca polegająca na rozmowie, której celem jest zrozumienie własnych uczuć, relacji i powtarzających się wzorców; nie obejmuje ona farmakoterapii. Obie formy pomocy się nie wykluczają i w wielu sytuacjach mogą być stosowane równolegle — o leczeniu farmakologicznym decyduje lekarz psychiatra.
To regularna rozmowa z psychoterapeutą w bezpiecznej atmosferze, która pozwala lepiej rozpoznać własne uczucia i nadać znaczenie doświadczeniom — obecnym i przeszłym. Pytamy m.in. jakie doświadczenia Pana/ Panią ukształtowały, jakie były i są Pana/ Pani relacje z ważnymi osobami oraz jakie wzorce działania przyczyniają się do obecnych trudności. Szczególną cechą tego podejścia jest to, że trudne, także nieuświadomione doświadczenia i uczucia mogą odżyć w kontakcie z terapeutą — dzięki temu można je rozpoznać i przekształcić. Zmiana wykracza poza modyfikację zachowań: poszerza wolność myślenia i możliwość decydowania o korzystaniu ze swoich zasobów.
Nie da się tego określić z góry — czas pracy zależy od charakteru trudności i celów, które sobie stawiamy. Praca nad głęboko utrwalonymi trudnościami, na przykład wynikającymi z wczesnych doświadczeń w rodzinie, jest zazwyczaj długotrwała. Po konsultacjach mogę powiedzieć więcej o tym, czego można się spodziewać w Pana lub Pani sytuacji.
Indywidualna psychoterapia psychoanalityczna odbywa się z częstotliwością od jednej do trzech sesji w tygodniu, a psychoterapia par i małżeństw — raz w tygodniu. Każda sesja psychoterapii trwa 50 minut.
W sytuacji bezpośredniego zagrożenia życia lub zdrowia należy zadzwonić pod numer alarmowy 112. Bezpłatnego, całodobowego wsparcia w kryzysie psychicznym udziela Centrum Wsparcia pod numerem 800 70 2222, a osoby dorosłe mogą też skorzystać z Kryzysowego Telefonu Zaufania pod numerem 116 123.